Koleje i drogi

    To, co dotąd opisałyśmy to Bogucin, jaki widzą jadący drogą nr 5, (E-261) łącząca Poznań i Gniezno przez Pobiedziska oddaną do użytku w 1972 r. (wtedy E-83). Jest to Bogucin, w jakim mieszka, Sara. Teraz kolej na tę mniej widoczną, ale większą jego część, w której mieszka Angelika i Zosia.

    Nasza miejscowość ma ograniczone możliwości rozwoju przestrzennego. Wzdłuż Szlaku Piastowskiego biegnie linia kolejowa Poznań- Bydgoszcz, która została uruchomiona 26 maja 1872 roku. Prowadziła ona przez Główną oraz obecne tereny Bogucina. Wtedy, bowiem kolej jechała z dala od naszej wioski, gdyż była ona położona wokół młyna. Jednakże z czasem Bogucin zaczął się intensywnie rozwijać, co spowodowało, że kolej przebiega dziś przez sam środek naszej miejscowości. Po 1895 roku linia ta jako pierwsza w Wielkopolsce została rozbudowana o drugi tor. Jednak musiał on być już wcześniej zaplanowany, co widać po wiadukcie, jaki wznosi się w Bogucinie, nad obecną ulicą Słocińskiego.. Na planie DER STADT UND UMGEBUNG VON POSEN. Skala 1 : 25 000, Crusius i Dietrich 1860 – 1862. Jest już wrysowana linia kolejowa, pani profesor Teresa Dohnalowa z cała stanowczością twierdzi, że to tylko jej planowany przebieg. W miejscu wiaduktu widać łąkę, przez, którą płynie strumyk w pobliżu swojego źródła przecięty drogą z kierunku Glowner Colonie (Główieniec) do Pudweitz (Pobiedziska). Droga do Hammer i Glówner Hauland zaznaczona jest nieco na zachód od tej łąki. Można zastanawiać się, czy dzisiejszy wiadukt początkowo mógł być mostem. Na tym planie droga z Glówna (Głównej) biegła do Hammer podobnie jak dziś natomiast dalej do Vw. Neuhof (folwark Nowy Dwór) a następnie do Mechowo M. (Mechowo Młyn). Na wysokości Janikowa skręcając w prawo można było dotrzeć do skrzyżowania z prowadzącą do Pobiedzisk drogą z Glowner Colonie. Natomiast za rzeką Główną tu opisaną jako Glówna Bach (potok, struga, strumień), w sąsiedztwie Fortu IV był Platz Schiess Artillerie. Na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1935 r. W ciągu dzisiejszej ul. Słocińskiego biegnie droga z Zielińca do liczącego 100 mieszkańców Bogucina. Jest też biegnąca w dużej części przez las droga z Główieńca do Pobiedzisk na wysokości Nowego Dworu łącząca się z drogą do nich z Głównej – jak na planie z lat 1860 –62. W miejscu - Platz Schiess Artillerie jest Plac ćwiczeń. Taki sam plac ćwiczeń jest na południe od linii kolejowej. Przyległy las zaznaczony jest jako Las garnizonu Poznań. Niegdyś w okolicach naszej wsi miało się znajdować pięć przejazdów kolejowych i domków strażników kolejowych. Na pruskiej mapie sztabowej wydanej w 1890 r. (pomiary w 1888 r.) są one oznaczone literami B.W. Niestety ten jej fragment, który oglądałyśmy obejmował tylko ten na wysokości dzisiejszego lotniska. Pierwszy przejazd znajdował się przy obecnym skrzyżowaniem ulic Bałtyckiej i Gnieźnieńskiej, zachował się do dziś. Na uruchomionej w grudniu 1970 r. obwodnicy Poznania – dzisiejsza droga nr 2 (E 30) wówczas E 8. Postawiony jest tam teraz nowy, kontenerowy budynek, stary został zburzony. Kolejny mieścił się w okolicach obecnego przystanku autobusowego linii nr 73 obok sklepu ogrodniczego on jak i budynek przy wiadukcie nie przetrwały. Następne dwa budynki kolei stoją do dzisiejszego dnia, ale są to już tylko zwykłe domy mieszkalne, po przejazdach zostały tylko nieczynne szlabany. Obecnie istnieje tylko jeszcze jeden czynny przejazd na dojeździe do lotniska od strony drogi nr 5. Tak częste ich występowanie spowodowane było tym, że pracownicy w domkach dróżników mięli obowiązek informowania o tym czy pociąg przejechał. Jak widać z tego widać ograniczone możliwości rozwoju przestrzennego Bogucin miał już dawno temu. Dziś ze wszystkich stron coś go otacza, jest jakby "ogrodzony". Od strony południowej znajdują się lasy komunalne miasta Poznania. Na zachodzie odcina go od Poznania droga nr 2. Przez północną część przepływa rzeka Główienka, oddzielając go od Janikowa, na wschodzie obwodnica północna. Jak już wspomniałyśmy obecnie Bogucin dzieli się jakby na dwie części, a to za sprawą drogi nr 5 i trasy kolejowej Poznań - Gniezno, które przecinają miejscowość. Moglibyśmy je nazwać Starym i Nowym Bogucinem. W Starym niegdyś życie miejscowości skupiało się wokół młyna. Nowy Bogucin wtedy jeszcze nie istniał, jedynie znajdowała się droga przechodząc pod wiaduktem. Dochodziła ona do Zielińca, musiał to być to ważny szlak, skoro wybudowano wiadukt, a po drugiej stronie nic nie było. Wiadukt jest ceglany, arkadowy, powstał zapewne w 1871 roku. Za nim znajduje się ograniczone lasem i linią kolejowymi osiedle domków jednorodzinnych. To najmłodsza, powojenna część wsi. Dziś wiadukt umożliwia wielu mieszkańcom szybki dojazd do nowej części wsi. Gdyby, nie on trzeba by było dojeżdżać od strony drogi nr 2. Oba dojazdy do Bogucina są wyłożone asfaltem. Pozostałe ulice są drogami gruntowymi. Nazwy większość ulic w Nowym Bogucinie pochodzą od nazw roślin - Wrzosowa, Sosnowa, Jaśminowa, Klonowa, Wiśniowa, Różana, Jodłowa, Grzybowa. Bogucin jest całkowicie zelektryfikowany, posiada własne ujęcie wody (studnia głębinowa), instalację gazową i telefoniczną. W 2004 roku zakończone zostały prace nad przyłączeniem osiedla do instalacji kanalizacyjnej.

Wstecz - STRONA GŁÓWNA