Aeroklub Poznański

    Postać Wandy Modlibowskiej, choć bezpośrednio z naszym lotniskiem bardzo krótko związana, zafascynowała nas swoimi dokonaniami. Wanda Modlibowska urodziła się w 1909 r. w Czachorowie, w powiecie gostyńskim. W roku 1930 wstąpiła do Aeroklubu. W 1931 r. uzyskała licencję pilota samolotowego. Współuczestniczyła w utworzeniu sekcji szybowcowej. W roku 1933 wyszkoliła się na pierwszym, organizowanym przez sekcję, kursie szybowcowym w Bałczynie, będąc pierwszą pilotką w Aeroklubie Poznańskim z kategorią A. Kategorie B, C i C urzędowe zdobyła jesienią w Bezmiechowej. W 1934 r. ustanowiła swoje dwa pierwsze szybowcowe rekordy Polski, przeszła także przeszkolenie w lotach na holu za samolotem we Lwowie. W roku 1935 wzięła udział w III Krajowych Zawodach Szybowcowych. Uczestniczyła także w V KZS w Inowrocławiu w roku 1937, pierwszych zawodach w Polsce i na świecie rozgrywanych w terenie płaskim, oraz w VI KZS w Masłowie w roku 1938. W dniach 13 i 14 maja 1937 r. ustanowiła na szybowcu Komar bis kobiecy rekord świata w konkurencji długotrwałości lotem trwającym 24 godzin i 14 min. Był to pierwszy, i jedyny przed wojną, rekord świata w szybownictwie uzyskany przez Polaka. Był on także rekordem Polski, zarówno w kategorii kobiecej jak i męskiej. Rekordy kobiecy międzynarodowy i krajowy zostały pobite dopiero pod koniec lat czterdziestych. Nigdy jednak nie został poprawiony ustanowiony przez nią krajowy rekord kobiecy. W roku 1937 uzyskała jeszcze cztery inne rekordy Polski. Jako pierwsza Polka otrzymała 354 w świecie i 54 w Polsce Srebrną Odznakę Szybowcową FAI, została także dwukrotnie laureatem nagrody Ministra Komunikacji. W 1938 r. ustanowiła rekord Polski w odległości przelotu 343 km, gorszy zaledwie o 6 km od aktualnego rekordu świata Hanny Reitsch (w czasie wojny Hanna Reitsch była pilotem Hitlera).Reprezentowała Aeroklub Poznański w szeregu zawodów samolotowych: Zlocie gwiaździstym do Poznania i VI Krajowym Konkursie Turystycznym w Warszawie w 1936 r., III Zlocie do Morza w Gdańsku i VII Krajowych Zawodach Lotniczych w Warszawie w 1937 r., VIII Krajowych Zawodach Lotniczych w Warszawie w 1938 r. W latach 1933-1937 trzykrotnie wybierana była do Zarządu Aeroklubu Poznańskiego. Posiadała uprawnienia instruktora szybowcowego, brała udział w pierwszym kursie akrobacji szybowcowej w Polsce. Jeszcze przed wojna ukończyła kurs akrobacji samolotowej oraz w lotach bez widoczności. Miała uprawnienia do lądowania w terenie przygodnym, holowania szybowców za samolotem oraz wykonywania lotów na motoszybowcu. Pracowała jako instruktor w Fordonie, Bezmiechowej i Ustianowej, prowadząc m.in. pierwszy kurs szybowcowy dla kobiet. Zajmowała wysokie 6 - te i 4 - te miejsca w klasyfikacjach premiowanych wyczynów szybowcowych w latach 1937 i 1938. W 1939 r. odznaczono ją Srebrnym Krzyżem Zasługi. W kampanii wrześniowej brała udział jako pilot łącznikowy. Po ewakuacji do Francji wróciła do kraju w 1940 r., gdzie pracowała w Delegaturze Rządu RP na kraj, początkowo jako kurier, następnie jako kierownik komórki szyfrów i kierownik sekretariatu Delegatury. Brała udział w Powstaniu Warszawskim. Aresztowana przez NKWD w 1945 r. trafiła do Berezówki na Uralu w ZSRR. jednak zdołała uciec, by powrócić do pracy w Aeroklubie Poznańskim, gdzie pełniła funkcje instruktora. W latach 1946 -1948 pracowała jako pilot doświadczalny w Instytucie Szybownictwa będąc jednocześnie instruktorem w Aeroklubie Bielsko - Bialskim. W 1948 r. uczestniczyła w pierwszych po wojnie VII Krajowych Zawodach Szybowcowych na Żarze.Negatywnie zweryfikowana pod koniec 1948 r. została usunięta z Aeroklubu. Do tego czasu wyplatała na szybowcach 738 godzin, na samolotach 1123 godziny. Ustanowiła 9 rekordów Polski i jeden międzynarodowy. Pozbawiona możliwości latania pracowała jako asystent w Zakładzie Chemii UAM. Bezpodstawnie aresztowana za domniemaną próbę nielegalnego przekroczenia granicy została skazana na 18 miesięcy więzienia. Po odbyciu kary przeniosła się do Warszawy, tam pracowała w Urzędzie Patentowym. W roku 1956 została członkiem Warszawskiego Klubu Seniorów Lotnictwa. W 1969 roku Zarząd Aeroklubu Polskiego nadał jej za wybitną działalność w polskim szybownictwie tytuł i odznakę Zasłużonego Działacza Lotnictwa Sportowego. Zmarła 11 lipca 2001 r. w Łężeczkach koło Pniew.

Wstecz - STRONA GŁÓWNA